Matthew Pearl – De schaduw van Poe

 

Voordat ik aan dit verhaal begon wist ik niet erg veel over Edgar Allen Poe, de Amerikaanse schrijver die de (dode) hoofdpersoon is in dit boek. Ik had wel eens een paar verhalen gelezen, zoals The Murders in the Rue Morgue (bizar!) en The Pit and the Pendulum (beklemmend). Poe werd onsterfelijk door personages als de briljante Franse detective Auguste Dupin en gedichten als The Raven. Het leven van Poe zelf was kleurrijk en aanleiding tot mystificaties. Waar ik bij Poe vooral van geniet zijn het (in deze tijd nogal archaïsch aandoend) taalgebruik, en de macabere sfeer. Griezelen vinden we toch allemaal leuk, of niet?

Matthew Pearl neemt de dood van Poe in oktober 1849 in Baltimore als uitgangspunt voor The Poe Shadow. Het is een raadsel hoe en waaraan Poe stierf: was hij dronken (volgens kenners niet, Poe verdroeg absoluut geen drank) en stierf hij aan onderkoeling? Of hebben degenen die hem vonden en verzorgden er de hand in gehad? Niemand kan tot nu toe antwoord op die vragen geven.

Matthew Pearl probeert in dit boek de omstandigheden rond Poe’s dood te ontmaskeren. Hij laat ons, de lezers, langzaam maar zeker de ‘waarheid’ ontdekken, samen met de jonge advocaat Quentin Clark, een bewonderaar van Poe, die ons meevoert in een maalstroom van gebeurtenissen.
Dat het Quentin een hoop moeite kost om de waarheid te achterhalen staat vast: hij verliest zijn geloofwaardigheid als advocaat, zijn baan en zijn jonge verloofde Hattie. Hij krijgt hulp van twee medestanders: Baron Claude Dupin, een aristocratische en nogal arrogante man, advocaat en notaris en Auguste Duponte, een raadselachtige speurder. Beide zouden model hebben gestaan voor de held Auguste Dupin uit drie van Poe’s verhalen.
Wie van de twee werkelijk model stond voor de speurder uit de verhalen van Poe laat Pearl lang in het midden!
De verwikkelingen volgen elkaar in hoog tempo op, waarbij Dupin en Duponte zowel rivalen als medestanders lijken te zijn. Als lezer tast je net zo in het duister als Quentin. Tot het laatst toe blijft het spannend.

Ik vond het heel erg leuk om alle historische aanwijzingen te lezen. Pearl deed een hoop research en dat is te merken. Hij breit alles op overtuigende manier aan elkaar tot een samenhangend geheel. Zonder inspanning kom je veel meer te weten over Amerika’s grootste en interessantste ‘gothic’ schrijver. Poe’s leven was net zo intrigerend als de verhalen die hij schreef. Leven en werk zijn tot op de dag van vandaag nog steeds een inspiratiebron voor veel andere schrijvers in het genre.

De Dante Club was Pearl’s eerste roman en sindsdien ben ik een fan van zijn werk. Het uitgangspunt van deze historische detective is een literaire club die zich met het werk van Dante bezighoudt en in aanraking komt met moorden die geïnspireerd zijn door de Divina Comedia.
Een origineel gegeven dat door Pearl op een meeslepende manier werd uitgewerkt. Het boek had behoorlijk succes in Nederland.
Zijn nieuwste boek is non-fictie: The Taking of Jemima Boone, over de ontvoering van de dochter van fameuze pionier Daniel Boone door Cherokees in 1776.

Iets soortgelijks?

Stephen Marlowe – De vuurtoren aan de rand van de wereld
Deze roman is een intrigerende mix van magisch realisme en biografische feiten. Het verhaal spitst zich toe op de laatste dagen van Poe – net als het boek van Matthew Pearl- maar geeft er weer een heel andere draai aan. Goed geschreven, mooie karakterbeschrijving en sfeervolle beelden van 19e-eeuws Amerika. Een absolute aanrader!

Andrew Taylor – Een onvergeeflijke misdaad
De stem van Thomas Reynolds Shields leidt ons door een donker en romantisch verhaal vol intriges en mysterie met in een van de hoofdrollen de jonge Poe zelf.
De hoofdpersoon, Thomas, is een arme leraar die in een duister complot belandt door twee van zijn pupillen, Charlie Frant en Edgar Allen. Het verhaal speelt zich af rond 1820 in Engeland. Poe verbleef hier inderdaad zo’n 5 jaar, nadat zijn stiefvader, de heer Allen, hem meenam om hier op school te gaan.
We maken kennis met de ‘mores’ van die tijd- hoe gingen mannen en vrouwen met elkaar om, wat was de positie van zwarte mensen en de invloed van klasse-bewustzijn op kostscholen, om een paar aspecten te noemen.
De plot zit prima in elkaar. VN- detective- en thrillergids gaf dit boek drie sterren en noemde het ‘razend knap’ en ‘bijzonder goed geschreven’ maar meer een historische roman met een misdaadthema dan een thriller. En daar is niks mis mee toch?

Mocht je willen kennismaken met het eigen werk van Edgar Allen Poe is hier een leuke binnenkomer.

Edgar Allen Poe – The Gold Bug – De gouden scarabee
Ik las een prachtige en verzorgde uitgave in de serie Hesperus Classics. Er staan drie macabere vertellingen van Poe in deze Engelstalige bundel.
The Gold Bug verhaalt van een gouden scarabee die een man naar een stuk perkament en een verloren schat leidt.
The Sphinx is een verrassend, ultrakort verhaal over de obsessie van een toeschouwer die wordt beïnvloed door zijn depressieve geest.
William Wilson, het laatste verhaal, heeft hetzelfde thema. Niet zo gek als je weet dat Poe ook geen vrolijkerd was, gehinderd door armoede en het feit dat weinig mensen hem serieus namen en aanstoot namen aan zijn huwelijk met zijn 13-jarige nichtje.
Achterin deze bundel is een biografische schets over het leven van de schrijver opgenomen. In zijn voorwoord prijst dichter en romanschrijver Tobias Hill Poe om vakkundigheid, humor en horror waarmee hij de lezer van nu nog steeds kan boeien.

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s