Louise Erdrich – De nachtwaker

Dit is een diamant van een boek, met verschillende facetten. Ik heb er enorm van genoten.
Patrice, ook wel Pixy genoemd, een koppig Indiaans meisje, woont heel haar leven al in het Turtle Mountain Chippewa-reservaat. Ze ondersteunt haar familie financieel omdat haar vader een alcoholist is. Thomas, een oudere man, is bewaker in dezelfde fabriek op het reservaat als waar Pixie werkt. Hij maakt zich grote zorgen over de status van de stam, vanwege een zogenaamde Terminatie wet. Deze hangt als een zwaard van Damocles boven de hoofden van de stamleden.

De taal in deze roman is poëtisch, de personages zijn geloofwaardig en menselijk. Ik vond het hele verhaal ontroerend. Het feit dat het boek gebaseerd is op het leven van Louise’s grootvader maakt het extra indrukwekkend. Tegelijk is het grappig en stereotype doorbrekend. Ik vond het een roman die me nog lang zal bijblijven.

Joseph Smith’s personal revelation, all written down in The Book of Mormon, was that his people alone were the best and should possess the earth.

“Who would ever believe that cockeyed story about the peep stone, the vision in the bottom of the hat, the golden tablets? This whole book was an excuse to get rid of Indians,” said Thomas. Rose heard him and started to laugh.

“All the stories are crazy, if you think about it,” she said.

Which got Thomas thinking. What religious book was any better? The Holy Bible, full of power and poetry, was also filled with tall tales. Thomas had found them enthralling, but in the end they were all just stories, less important than the Sky Woman story, the manidoog at creation, the Nanabozho stories. To them all, especially the humorless book Elnath and Vernon had left, Thomas preferred their supernatural figure Nanabozho, who fooled ducks, got angry at his own butt and burnt it off, … and created everything useful and much that was essential, like laughter.

Citaat pagina 382, Engelse editie, Nederlandse vertaling verschijnt in 2022, vertalers Jan de Nijs en Monique Ter Berg

Iets soortgelijks?

Tommy Orange – Er is geen daar daar
Barbara Kingsolver – Het schildpadmeisje en Varkens aan de hemel
Delia Owens – Daar waar de rivierkreeften zingen

Portret op mijn instagramfoto:
Andy Warhol Portret van Russell Means, 1977
Uit het boek Native Universe, Smithsonian, National Museum of the American Indian, 2004, Editors Gerald McMaster (Plains Cree) en Clifford Trafzer (Wyandot)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s