Raoul de Jong – Jaguarman

Ik ben zwaar onder de indruk van dit verhaal. De zoektocht van Raoul naar zijn verre Surinaamse voorvader, een bonuman of pyaiman (sjamaan), die zichzelf naar zeggen in een jaguar kon veranderen. Hij schrijft elke dag aan deze jaguarman, steeds voorafgegaan door een wintiritueel in de badkamer van zijn Rotterdamse flatje.
Geboren in Nederland en opgevoed door zijn witte moeder heeft Raoul weinig weet van Suriname en besluit daar een eind aan te maken. Hij vertrekt naar het land van de jungle. Zijn eigen vader, de grote afwezige in zijn leven, waarschuwt hem voor de vermeende vloek van de voorvaders. Maar is het wel een vloek?

Onder de indruk ben ik dus: van de zachtmoedige en respectvolle manier waarop Raoul schrijft over het land, de natuur en vooral over de mensen die het land gevormd hebben. Mensen als zijn oma’s, als schrijver Anton de Kom en vele anderen, journalist Iwan Brave, mensen als wintipriesteres Misi Elly, en natuurbeschermers als Frits van Toorn. En niet te vergeten de humor en het zelfinzicht dat hij heeft en krijgt -nergens een beschuldigend vingertje-, volgens mij de enige manier om nader tot elkaar te komen.

Het boek voerde me terug naar de jaren 90 toen ik zelf enkele weken in dit prachtige land verbleef als gast van vrienden. Die namen me mee naar Matapica, een paradijsje dat helaas niet mee bestaat, naar Colacreek in de jungle en naar Kabendadorp, een Caraïbendorp, waar mevrouw Toenaé, een inheemse dame, prachtig aardewerk maakte.
Door rond te fietsen, te varen op de machtige Surinamerivier en de markt te bezoeken kreeg ik, -met eeuwige dank aan mijn vrienden-, meer begrip en interesse voor Suriname: de geschiedenis, de Marrons, Boeroes, Hindoestanen en Indianen, de mensen die het land vormden, de rijkdom van culturen, de positieve levensvreugde.

Dit boek deed me meteen naar de boeken van Albert Helman en Anton de Kom grijpen. En de drang om Jaguarman nog een paar keer te herlezen. Nou Raoul, dat is wat naar mijn idee wat een goed boek met je kan doen. Bedankt dus.

Iets soortgelijks?
Tessa Leuwsha – Fansi’s stilte
Eché Janga, regisseur – Buladó – film
Tim Winton – Cloudstreet
Yaa Gyasi – Weg naar huis

Op weg naar Matapica in een korjaal, Suriname 1990

Alusiaka

Morobote jano ra
womapombo jano ra
Alusiaka doehpo ra
womapombo jano ra
Marawni-geny weyno ra
womapombo jano ra

Vertaling:

Vroegere woonplaats van de mensen van Galibi

Daarginds
op Alusiaka’s bodem
ben ik geboren
Aan de monding van de
Marowijne-rivier
daar is mijn geboorteplaats

Uit: Atamygano Warery, Pyjai liederen, Paramaribo 1985
Samenstelling Oemari, vertaling Nardo Aluman

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s