Graham Swift – Hier zijn we

swift

Swift is een meesterlijke, originele verteller die een bijzondere sfeer weet te schetsen met melancholie en humor.
De dertiende roman van een van Engeland’s bekendste schrijvers draait om een trio variété artiesten. Evie was ooit de assistente en verloofde van Ronnie, een succesvolle illusionist. Jack was de spreekstalmeester. Ronnies leven werd vooral bepaald door het feit dat hij als kind geëvacueerd werd in de oorlog. Hij komt bij een echtpaar terecht en leert daar het goochelvak. Evie kijkt als oude vrouw terug op haar leven dat zich voor een groot deel afspeelde in Brighton. Het jaar 1959 is cruciaal voor het drietal. Een ingrijpende gebeurtenis in het najaar zet hun wereld op zijn kop en verandert de loop van hun levens. Voor De laatste ronde kreeg de auteur in 1996 de Bookerprize. Zijn werk, onder anderen de roman Waterland, werd een aantal keren verfilmd.

‘Wel heb ik ooit,’ zei meneer Lawrence, ‘als je het over de duvels hebt…’
Ronnie keek naar links en naar rechts — naar de moestuin, het gazon — maar hij zag niet één konijn.
‘Nee, Ronnie. Ik bedoel daar, achter je.’
Ronnie draaide zich om, en daar, binnen het bakstenen muurtje van de koude bak, onder half omhoogstekende ruiten, zaten één, twee, drie — nee, vier konijnen. En stuk voor stuk waren ze hagelwit. Het leek alsof er een opmerkelijke en opmerkelijk plaatselijke sneeuwbui was gevallen. Maar de sneeuw leefde. Die waren er daarnet niet geweest. Die waren er daarnet echt niet geweest. Zo te zien waren ze totaal niet schichtig, en knabbelden ze opgewekt aan een paar pas opgeschoten slablaadjes.
‘Zie je wat ik bedoel,’ zei meneer Lawrence achteloos. Toen zei hij abrupt: ‘Maar wat was dat?’ en wees naar iets dat zich schijnbaar ergens boven hem bevond. Ronnie kon niet anders dan in de richting van zijn wijzende vinger kijken.
‘Kijk nou nog eens, Ronnie. Draai je om.’
De konijnen waren weg. Dit was het begin. Misschien zelfs — na al meer dan één keer een nieuwe start — het werkelijke begin van zijn leven.
‘Zou je willen weten hoe dat in z’n werk gaat, Ronnie? Zou je willen weten hoe dit is gegaan?’
Hij had snel een slokje thee genomen. ‘Stapje voor stapje natuurlijk.’

Iets soortgelijks?

Louis de Bernières – Rode Hond

Ian McEwan – Aan Chesil Beach

Jane Gardam – Laatste vrienden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s