Hanya Yanagihara – Notities uit de jungle

IMG_8683

Angstaanjagend en mega-overtuigend deze roman. Dit is het gefingeerde autobiografische relaas van antropoloog Norton Perina, die op een Pacifisch eiland stamleden ontdekt die meer dan honderdvijftig jaar oud kunnen worden door het eten van schildpadvlees. Hij schrijft broodnuchter, meeslepend en gedetailleerd, maar ik vroeg me af hoe betrouwbaar ‘zijn’ verhaal is.
Het angstaanjagende zit hem niet in horror, maar meer in de griezelige mogelijkheden van de wetenschap en de koelheid waarmee Norton zijn werk doet. Zijn al te wetenschappelijke aanpak, zonder na te denken over de humane consequenties, roept vraagtekens op. De uitgebreide voetnoten van een bewonderende collega helpen ook niet om een en ander in perspectief te zien. Intrigerend!

Hier zweeg Tallent, en opnieuw voelde ik die huivering. Om ons heen leek de nacht nog donkerder te zijn geworden, zo donker dat ik Tallent, die vlak naast me zat, niet eens kon onderscheiden, zo donker dat zijn stem tastbaar leek, als een weefsel, een gordijn van donkerpaars fluweel dat tussen ons in hing. En toen voelde ik nog een rilling, maar ditmaal killer en angstaanjagender, want op dat moment drong het tot me door: dit verhaal, deze mythe, bij Tallent ingeprent door God weet wie en weggestopt, bestudeerd, gekoesterd en gestreeld totdat hij het bijna kon zingen, met perfect getimede pauzes en een perfect ritme, was de reden van onze aanwezigheid hier. Hij wilde Manu’eke vinden; hij wilde deze fabel bestaansrecht geven, wat inhield dat hij op jacht was naar een
wezen dat rondwaarde in de nachtmerries van kinderen, dat voorkwam in kampvuurverhalen, dat bestond in een universum waar stenen konden paren met planeten en bergen of mensen konden baren. Plotseling voelde het onwerkelijk dat ik hier was en leek de queeste die we gingen ondernemen hopeloos en van generlei waarde – zelfs het woord ‘queeste’ was iets uit verzinsels en fantasieverhalen waarin een object, magisch en verzadigd van onwaarschijnlijke krachten, werd gezocht door een groep onverschrokken helden. Nog angstaanjagender was echter dat ik merkte dat het ook in mij iets losmaakte. Zelfs nu nog, tientallen jaren later, kan ik het niet nauwkeuriger uitleggen.

Citaat pagina 108-109, vertalers Inger Limburg en Lucie van Rooijen

Iets soortgelijks?

Hannah Bervoets – Ivanov

Leslie King – Euforie

Joseph Conrad – Hart der duisternis

 

Een gedachte over “Hanya Yanagihara – Notities uit de jungle

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s