Jiří Kratochvil – Een bedroefde God

IMG_9924

Een intrigerende, spannende novelle met een verrassend eind. Dubbel verrassend omdat ik nog nooit van deze Tjech gehoord had. Het werd een hele bijzondere leeservaring, zeker omdat ik de presentatie van de vertaling van medelezer Tieske mocht bijwonen. Bij die gelegenheid werden er al een paar tipjes van de sluier opgelicht, maar niet teveel, dat zou de plot bederven.
Wat maakt het lezen ervan zo’n heerlijke belevenis? Een korte kennismaking met de stad Brno, het Wenen van Tjechië. Een familiegeschiedenis met een duistere inslag. Een aparte schrijfwijze, die toch heel toegankelijk is. En natuurlijk de ode aan bibliotheken, wat mij persoonlijk raakt, als oud-bibliothecaris.
Kratochvil is een veel gelauwerde schrijver in eigen land en hopelijk is dit niet zijn laatste boek dat in vertaling verschijnt.

(En wij vertellen onderwijl tussen haakjes dat Lucie hier niet woont en dat ze al jaren geleden bij Aleš is ingetrokken, dat ze samenwonen, zonder de zegen van de familie en bovendien misschien een tikje incestueus: hij een verre neef, zij een verre nicht. en vandaag moet de grote verzoendag worden, de dag waarop alles terugkeert in het familiespoor.)
Ik had nooit gedacht dat pauwengekrijs zon plensbui kan veroorzaken, maar vind je ook niet dat ie zich wel heel lang aan ’t omkleden is?
Vind ik ook, Aleš. Waarschijnlijk maakt hij iets te eten voor ons. Vergeet niet dat ie hier sinds de scheiding alleen woont en tot nog toe zonder personeel, dus als hij ons iets wil serveren, moet hij eerst borden en bestek afwassen. Misschien gunt hij jou ook de tijd om je op hem voor te bereiden.
Wat ’n goed idee, me voorbereiden! Zullen we ’t repeteren? Dan ben ik je papa en jij bent mij, ja? Ga maar in mijn stoel zitten, oké?
Ze wisselen snel van plaats en zelfs van sigaar, zodat de illusie compleet is. Aleš oefent direct Evžens krakende stem en Lucie die van Aleš.
Ho maar, dat gaat goed. Je doet me perfect na, verklaart Aleš. Dan pauzeren we nu om ’n goede repliek te verzinnen en gaan we er vol tegenaan.
(Pauze.)

Citaat pagina 14, vertaler Tieske Slim

Iets soortgelijks?

Milan Kundera – Onwetendheid

Jorge Luis Borges – De Aleph en andere verhalen

Paul Auster – De New York trilogie

 

Een gedachte over “Jiří Kratochvil – Een bedroefde God

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s