Alice Hoffman – Het museum van zonderlinge zaken

IMG_8627

Coralie, een meermin, is de spil waar dit fantasierijke boek om draait: uitgebuit door haar vader die een rariteitenkabinet op Coney Island heeft, begin 20e eeuw. Ze raakt verliefd op Eddie, een jonge fotograaf wiens leven getekend wordt door zijn Joodse afkomst en twee (waar gebeurde) rampzalige New Yorkse branden. Knap hoe Hoffman deze gegevens met elkaar vervlecht tot een hecht geheel en ook nog heel waarheidsgetrouw de misstanden in een textielfabriek beschrijft, en de armoedige omstandigheden waarin immigranten leven.
Het lunapark heb ik meteen gegoogeld, zo nieuwsgierig was ik. Tot mijn verbazing stond zelfs de olifant Little Hip op een van de foto’s!

Coralie voelde een steek vanbinnen, alsof ze een vis aan de haak was en niet in staat was zich te bevrijden. Ze voelde een band met deze vreemde en werd aangetrokken door elke beweging die hij maakte. Zonder aan de gevolgen te denken schaduwde ze hem toen hij terugkeerde naar zijn kamp. Ondanks de hond kroop ze naderbij. De jonge man had boven het rokerige vuur twee gestreepte zeebaarzen bereid, een voor hemzelf en een voor de hond, die hij te eten gaf voor hij zijn eigen maaltijd opat. Hij noemde de hond een imbeciel, maar zette een kom fris water voor hem neer en aaide de brede kop van de pitbull opnieuw.

‘Suffie.’ Hij lachte. ‘Wil je soms het avondmaal van een beer worden?’ Een grote camera stond op een opgevouwen overjas om hem te beschermen tegen de natte varens en de vochtige aarde. Behalve visser was hij ook fotograaf. Wat zou hij dan zien als hij door de lens naar haar keek? Grijze ogen, lang glanzend haar dat op haar rug viel, de schubben van een zeemonster die op haar huid geverfd waren. Een leugenaar, een bedrieger en een oplichter. Dat zou hij zien en niets meer, want, zo had de professor haar gewaarschuwd, wat mannen zich voorstelden, dat vonden ze ook vast en zeker. Coralie wilde dat ze niets anders was dan een verdwaalde vrouw, iemand met wie hij zijn maaltijd kon delen, maar ze was meer dan dat. Ze was de dochter van haar vader, een levend wonder, een rariteit die geen enkele normale man ooit kon begrijpen.

Citaat pagina 29-30, vertaler Saskia Peterzon-Kotte

Iets soortgelijks?

Arthur Japin – De grote wereld

Bernlef – De witte stad

Tom Waits – Tabletop Joe – lied

Helen Wecker – De golem en de djinn

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s