Binyavanga Wainaina – Op een dag…

IMG_5954

Liefdevol geschreven autobiografie van een getalenteerde Keniaanse journalist vanaf zijn jeugd tot nu. Nu eens niet een opsomming van ellende en armoede maar een optimistisch verhaal met een sociaal-kritische noot. Heel mooi en toegankelijk vond ik de persoonlijke stijl van de auteur: je voelt met hem mee in zijn reis naar volwassenheid die heel verschillend is, en die, gek genoeg, toch overeenkomsten vertoont met die van mij.

Het loopt tegen het eind van de middag. Zonlicht kan buitengewoon ruw zijn. Ik lijk een stel nieuwe, bultige lenzen in mijn ogen te hebben gekregen. Wie heeft dat zand in mijn ogen gedaan? Au! Kariuki snurkt te hard.
Ergens in de verte is een ooriog gaande: geweren, houwitsers, krengen, jeeps, en gin en sap.
‘Iedereen zegt heeee!’
De hoofdman stormt mijn kamer binnen. Hij ziet eruit of hij de afgelopen nacht niets anders heeft gedaan dan verse groenten eten en zijn lichaam met vitamines masseren. Het is niet eerlijk.
‘He, bwana hoofdman.’
Is dat mijn stem? Ik heb een beverig beeld van water, koude druppels tegen een gekoelde fles, watervallen, bergstroompjes, kranen, ijsklontjes die in een glas vallen. O, iets te drinken…
‘Sorry voor het lawaai – mijn zoons vinden die rare muziek helemaai te gek Goed. vertel me eens wat meer over die katoenbusiness.’
Ik vind dat ik een leuke baan heb.

Citaat pagina 218-219

Iets soortgelijks?

Haruki Murakami – Kafka op het strand

Taiye Selasi – Ghana ga weg

Petina Gappah – De danskampioen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s